خوش اومدی  دوست  مجازی من ...

دوستی ها   کم رنگ

بی کسی ها  پیداست ...

راست گفتی  سهراب

آدم اینجا  تنهاست ...

یاد  یاران بود و  باران بود و  چتری بود  و من ...

فوج گیسویی و   ابرویی و   عطری بود  و  من ...

کوچه باغی بود و   راهی بود و  خط  رد پا

جای پایی بود و   آهی بود و  دردی بود و  من ...

غربتی بود و   تبی بود و  دلی  ویران شده

خاطراتی بود و  یاد بوسه ی گرمی و  من ...

بوی کاه گل بود و  دل بود و  هوایی  دلفریب

دست  گرمش بود   و  شیدایی و  دست سرد  و  من ...

چشم  مستش بود و  دستش بود و   عطری جانفزا

گونه های  قرمز او بود  و  شرم  و  چهره زردی و  من ...

یار رفت و  کوچه  رفت و   رد پاها  رفت ... رفت ...

قطره اشکی  ماند و  رشکی  ماند و  چتری  ماند و  من ...